Labi Siffre - Cannock Chase

- Why didn't our childhood ruin you?

- I had you. 

I know you think you're incapable of caring, 

but you were there for me. 

You washed my hair, got me to school, I felt safe. 

Jeshi

killikng me slowly, Top Boy

a previous visit

The Dead South

 

Asaf Avidan - The Labyrinth Song

Darkness threatens to engulf us all

Thom Yorke & Flea - Daily Battles

previous visits 1, 2, 3, 4 & 5, 

Succession

Everybody Walkin' This Land

Gods,
Made In America

#14. Thom Yorke - Suspiria

When you dance a dance of another,
you make yourself in the image of its creator.








previous visits 1, 2, 3, 4 & 5

 

Best Albums 2018 - Blogovision.
Previous Entries
#15. Anna von Hausswolff - Dead Magic
#16. Marlon Williams - Make Way For Love
#17. Low - Double Negative
#18. King Tuff - The Other
#19. Young Fathers - Cocoa Sugar
#20. The Limiñanas - Shadow People




#14 album of 2017
#14 album of 2016 
#14 album of 2015 
#14 album of 2014 
#14 album of 2013 
#14 album of 2012 
#14 album of 2011 
#14 album of 2010

 

Psychotic Beats

even the guilty ones

The Leftovers (Max Richter) - The Departure Suite

Δημιούργησαν ιστορίες για να ξεπεράσουν την απουσία, τη θλίψη, την απώλεια· ιστορίες, οι οποίες δεν απαιτούν λεπτομέρειες, ούτε απαραίτητα συμβαδίζουν με την οπτική των υπολοίπων, ούτε εν τέλει χωρούν στα στενά πλαίσια της εκλογίκευσης.
Όμως οι ιστορίες που επέμεναν να λένε στον εαυτό τους, αποτελούσαν τη σταθερά τους. Και τις επαναλάμβαναν μέχρι να βρούνε κάποιον να τις πιστέψει.










previous visits 1, 2 & 3

The Freemartin Calf

The Freemartin Calf (2010) - full film

Waiting Around To Die

 Κοιτάζω έξω, η νύχτα φέγγει αμέριμνη.

Goodbye

Ακόμα αναπολεί την ασπρόμαυρη φιγούρα της.
Τότε που τα πράγματα ήταν απλά. Τότε που στη ζωή τους υπήρχαν μόνο αποχρώσεις του άσπρου και του μαύρου.

Μέχρι τη στιγμή που τους είπαν για εκείνη την πόρτα.
Εκείνη επέμενε, παρά τις προειδοποιήσεις του.
Εκείνος δίσταζε, παρά τις παραινέσεις της.

Εκείνος επέμενε να μη διαβεί το κατώφλι.
Του άρεσε αυτή η έντονη αντίθεση.
Εκείνη μπήκε με ορμή.
Της άρεσε αυτή η ποικιλία χρωμάτων.
Εκείνος έμεινε να την κοιτάζει.
Εκείνη έμεινε έκθαμβη.

Δεν την ξαναείδε έκτοτε.
Την συνάνταγε συχνά, αλλά δεν ήταν "εκείνη".

Τον έθλιβε που δεν είχε προλάβει να της πει αντίο.
Το μόνο που έμεινε να του θυμίζει "εκείνη", ήταν η σκιά της.
Η σκιά του παλιού εαυτού της.
Αλλά και αυτή πλέον σιγά σιγά ξεθώριαζε...










Υ.Γ.: μία ακόμα ασπρόμαυρη ανάρτηση...

The Here and After

Περιμένω το κρύο να εμφανιστεί και τη βροχή που γίνεται καταιγίδα και μετά ποτάμι και χωρίς ίχνος ανοχής παρασύρει τον ήχο των αναμνήσεων και τις σκιές των ανθρώπων που φεύγουν και γίνονται φαντάσματα.
Αυτά όμως, εξαϋλώνονται μόνο για λίγο, μέχρι να επανασυντεθούν και να ξαναεισβάλλουν στο μυαλό μου. Άλλωστε η ζωή ένας ανυπέρβλητος, αδιάρρηκτος δεσμός με το παρελθόν.

A Sunday Drive

Drive, don't speak
Drive, turn left
Drive, don't check your rear-view mirror
Drive, never turn around

just drive, till you find the end of your road...