And so being young and dipped in folly, I fell in love with melancholy
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Apparat. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Apparat. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 17 Δεκεμβρίου 2011

04. Apparat - The Devil's Walk















Προορισμοί που χάνονται, ξεθωριάζουν. Πόλεις ιδιάζουσας σημασίας, που ο καθένας ψάχνει να βρει. Στην απέλπιδα προσπάθεια να θυμηθείς το Παρίσι, ίσως φτάσεις ακόμα και μέχρι τα βάθη της πολιτείας του Τέξας. Εκ των υστέρων όμως θα καταλάβεις.
Αρκούσε απλά να ψάξεις μέσα σου. Εκεί που εντυπώθηκαν όλες οι διαδρομές που σου χάρισε αυτή η πόλη. Κάθε διαδρομή και ένα μικρό αυθύπαρκτο ταξίδι· ταξίδι στο χρόνο, σε παρελθοντικές αναμνήσεις ή σε μελλοντικές σου μνήμες.
Μνήμες, που εκείνη τη στιγμή, ασυναίσθητα εντυπώνονται.





Best Albums 2011 - Blogovision
Previous Entries 
05. Timber Timbre - Creep on Creepin' on
06. Snowman - Absence
07. Still Corners - Creatures of an hour
08. Cat's Eyes - Cat's Eyes
09. The Horrors - Skying
10. Active Child - You are all i see
11. Dirty Beaches - Badlands
12. PJ Harvey - Let England Shake
13. King Creosote and Jon Hopkins - Diamond Mine
14. High Places - Original Colors
15. The Kills - Blood Pressures
16. Miles Kane - Colour of the Trap
17. Other Lives - Tamer Animals
18. EMA - Past Life Martyred Saints
19.13 & God - Own Your Ghost
20. Mogwai - Hardcore will never die, but you will


#04 album of 2010 


a previous visit...

Τρίτη 1 Νοεμβρίου 2011

Goodbye







Ακόμα αναπολεί την ασπρόμαυρη φιγούρα της.
Τότε που τα πράγματα ήταν απλά. Τότε που στη ζωή τους υπήρχαν μόνο αποχρώσεις του άσπρου και του μαύρου.













Μέχρι τη στιγμή που τους είπαν για εκείνη την πόρτα.
Εκείνη επέμενε, παρά τις προειδοποιήσεις του.
Εκείνος δίσταζε, παρά τις παραινέσεις της.












Εκείνος επέμενε να μη διαβεί το κατώφλι.
Του άρεσε αυτή η έντονη αντίθεση.
Εκείνη μπήκε με ορμή.
Της άρεσε αυτή η ποικιλία χρωμάτων.
Εκείνος έμεινε να την κοιτάζει.
Εκείνη έμεινε έκθαμβη.














Δεν την ξαναείδε έκτοτε.
Την συνάνταγε συχνά, αλλά δεν ήταν "εκείνη".

Τον έθλιβε που δεν είχε προλάβει να της πει αντίο.
Το μόνο που έμεινε να του θυμίζει "εκείνη", ήταν η σκιά της.
Η σκιά του παλιού εαυτού της.
Αλλά και αυτή πλέον σιγά σιγά ξεθώριαζε...










Υ.Γ.: μία ακόμα ασπρόμαυρη ανάρτηση...