#18. Of Montreal - Lousy With Sylvianbriar

Τη στιγμή που άκουσα να λέει:
"I have a sense you want to be 
The female Henry Miller 
Cynically referring to your lovers as your prince and 
Exploiting other people's madness"






#18 album of 2012
#18 album of 2011
#18 album of 2010


previous visit

04. of Montreal – False priest

Από τις περιπτώσεις συγκροτημάτων που σε στιγματίζουν όταν τους πρωτακούς και δεν καταλαβαίνεις ακριβώς το γιατί. Ίσως επειδή σε ξεσηκώνουν, ίσως επειδή σε πολιορκούν με τη διαφορετικότητα των συνθέσεών τους, ίσως επειδή σου θυμίζουν γνώριμες καταστάσεις. 
Δεν είσαι σε θέση ούτε να τους κατατάξεις. Funk, psychedelic, afrobeat, krautrock? 
Μήπως ενδιαφέρει και κανέναν? Το είχαμε ξαναπεί άλλωστε για τους συγκεκριμένους: 
"If you want to stand out, don't be different; be outstanding"...



Best Albums 2010 - Blogovision
Previous Entries
05. The Irrepressibles – Mirror Mirror
06. Xiu Xiu - Dear God, I Hate Myself
07. Twin Shadow - Forget
08. Shearwater - The Golden Archipelago
09. Maximum Balloon - Maximum Balloon
10. Arcade Fire - The Suburbs
11. Deerhunter - Halcyon Digest
12.  Motorama - Alps
13. The Radio Dept. - Clinging to a Scheme
14. The Foals – Total Life Forever
15. Beach House - Teen Dream
16. The Black Keys – Brothers
17. Mumford & Sons – Sigh No More
18. Interpol - Interpol
19. Warpaint - The Fool
20. Tame Impala - Innerspeaker

of Montreal

So typical:
Τέλος των 80's και τέσσερα γυμνασιόπαιδα, κάπου στη Λουιζιάνα, ηχογραφούν σε ένα πατάρι τα τραγούδια τους. Μοναδικά εφόδια: ένα κασετόφωνο και μερικές ταπεινές κασέτες.
Πιέζουμε επιδεικτικά τώρα το fast forward, αφήνουμε τα βαρετά στοιχεία με τις ατέρμονες προσπάθειες και τις απογοητεύσεις και καταλήγουμε στο επιστέγασμα των προσπαθειών τους: οι κόποι αυτών των νέων επιβραβεύτηκαν με τη δημιουργία ενός label:
"The Elephant 6 Recording Company".


Στην ευρύχωρη ράχη αυτού του ελέφαντα, χώρεσαν μουσικά σχήματα όπως The Apples in Stereo, The Olivia Tremor Control, Neutral Milk Hotel, Beulah, Elf Power, με κοινή συνισταμένη αυτώ τον πειραματισμό και μια κοινή αντίληψη για το show επί της σκηνής.
Από τη θέση που βρίσκονται, στην πλάτη του ελέφαντα, βλέπουν τους πάντες τόσο ξεκάθαρα και αφ' υψηλού, που δεν διστάζουν όχι μόνο να χρησιμοποιήσουν χορωδίες αλλά να τις εμποτίσουν με στοιχεία funk, psychedelic, afrobeat, krautrock.

Ποιοί όμως είναι αυτοί που κατάφεραν να κάνουν τον ελέφαντα να χορεύει μανιακά?
Ποιοί μας παρότρυναν " Lets pretend we don't exist... Let's pretend we're in Antartica" ...









Μήπως δεν αγαπάτε πλέον χωρίς κάποιο ιδιαίτερο λόγο την πόλη του Montreal?
Θα λέγατε ότι το να είσαι απλά διαφορετικός, πλέον δεν αρκεί? Μήπως τελικά, όπως είπε και η Meredith West: "If you want to stand out, don't be different; be outstanding."