Γνώριμη η πόλη. Εντούτοις, φαντάζει κάπως διαφορετική μέσα από παράθυρο ξενοδοχείου. Κοιτάζεις από ψηλά το δρόμο, ενώ το παράθυρο φιλτράρει για σένα τη βοή και παράλληλα δεν επιτρέπει να ξεφύγουν οι σκέψεις σου.
Μάταια προσπαθείς να συγκεντρωθείς στα διάσπαρτα χαρτιά σου, στο γραφείο δίπλα από το παράθυρο. Η σκέψη σου φεύγει συνεχώς. Αυτό το τραγούδι δεν το ακούς πρώτη φορά, αλλά τώρα, ακόμα και αυτό, φαντάζει αλλαγμένο.
Καταλαβαίνεις ότι δεν χρειάζεται να σκέφτεσαι άλλο για απόψε. Οι σκέψεις σου μπορούν να περιμένουν, το ίδιο και η πόλη. Κλείνεις τα χαρτιά σου και αμέσως μετά τα μάτια σου...
remember...

1 σχόλια:
και ονειρεύεσαι..
την πόλη...τα χαρτιά σου...τους έρωτές σου...
Καλησπέρα,
Δημοσίευση σχολίου