House of Blondes

Kraftwerk, we've got a problem... 
















 





p.s. more astronauts, yet ancient

Children of Desire

όταν στερεύουν τα ανταποδοτικά οφέλη,


αποκαλύπτονται τα πραγματικά πιστεύω του καθενός.
κατ' επέκταση η μικρότητα και το μίσος ενός ολόκληρου λαού.


λησμονούμε όμως ότι οι επιλογές μας,
έχουν την τάση να μας ακολουθούν για καιρό.
& η δράση φέρνει πάντα αντίδραση.


εν κατακλείδι, καλωσήρθατε στην απομόνωση.
σε ένα δωμάτιο όπου εκτρέφονται οι χειρότεροι εφιάλτες. και δυστυχώς, αργεί να ξημερώσει...













via slackerblud

Here We Go Magic - How Do I Know

 

    

  love her like she isn't a robot    
 & dance like nobody's watching   























a previous visit...

Sea And Sand

   Το λέει και ο Paul
   ............................
   As long as we' re flyin
   All this world ain' t got no end                      
   .....................................
   Τον πιστεύω.

Tropic Of Cancer - The One Left

ήθελες απλά να οδηγήσεις για ώρα,
χωρίς να σκέφτεσαι.


ξέχασες όμως ότι οι στίχοι έφευγαν.
και έμεινες πάλι μόνη με τις σκέψεις σου...












  

Nina Kraviz - I'm Week

The Black Angels

Φεύγεις, παλεύεις, προσπαθείς, αγκομαχάς.
Εκείνο το βάρος, που τόσο καιρό έκρυβες, έχει πλέον γαντζωθεί πάνω σου και δεν σε αφήνει να κινηθείς, δεν σε αφήνει να αναπνεύσεις.
Συνεχίζεις να εξέρχεσαι διθυραμβικά από την είσοδο, τονίζοντας την διπολικότητα της θέλησής σου.
Έχεις καταλάβει ότι ο δρόμος θα εξακολουθεί να παραμένει εκεί. Δεν πρόκειται να πάει πουθενά.
Ούτε εσύ...

Firehorse - Our Hearts

    Και έτσι ξαφνικά ένα απόγευμα άρχισες να μου  
    λές τα πάντα. Και εγώ το μόνο που έκανα
    ήταν να μην είμαι εκεί.














           



                                              

Bach Goldberg Variations, BWV 988

Λίγα λεπτά μόνο και ο ήλιος χάθηκε ξανά. Λίγα λεπτά και το σκοτάδι έρχεται. Σκύβω και πιάνω το κεφάλι μου που πάει να σπάσει. Όλα είναι εγκλωβισμένα εδώ μέσα, πάει καιρός τώρα. Έχουν σχεδόν αποσυντεθεί και κινδυνεύω να αποσυντεθώ κι' εγώ μαζί τους. Απελπίζομαι, σβήνω το φώς, ξαπλώνω, προσπαθώ να ηρεμήσω. Λένε πως απόλυτη ησυχία δεν υπάρχει πουθενά στον κόσμο. Αιώνια σφυρίγματα, το νευρικό μας σύστημα και το αίμα που κυλάει στις φλέβες μας.

Home Again

Returning...
to ground zero, where you know nothing
and anyone, where you confuse yourself even more
every time you attempt to use the word 'home'.
After all i live in a universe that has emerged out of
nothing.