And so being young and dipped in folly, I fell in love with melancholy

Παρασκευή, 4 Φεβρουαρίου 2011

Cat's eyes...

Από τη στιγμή που πρωτοεμφανίστηκαν οι Horrors, έδειξαν ότι πρόκειται για κάτι ιδιαίτερο, κάτι διαφορετικό. Gothic punk attitude αλλά με ευαισθησίες και μουσικό υπόβαθρο, που τελικά δεν ταίριαζαν στο στερεοτυπικό προφίλ ενός τέτοιου συγκροτήματος. Εξαιρετικές συνθέσεις, δυναμικές μελωδίες και ένας καθόλου συνηθισμένος frontman.
Ίσως για αυτό και ο Faris Badwan εν τέλει νιώθει την ανάγκη να εκφραστεί παράλληλα με έναν διαφορετικό τρόπο. Αυτή ακριβώς την αρωγή και έμπνευση του την προσφέρει η εκ Καναδά σοπράνο Rachel Zeffira. Ένα side project, το οποίο εκ συστάσεως καταφέρνει να ιντριγκάρει με την αρχικά αταίριαστη σύνθεσή του.

"Cat's eyes", pure & complex dream pop...





Δεν πρόκειται όμως απλά για εύπεπτη pop. Τα μέλη αυτού του συγκροτήματος γνωρίζουν εξαιρετικά να περιδιαβαίνουν τα μονοπάτια της μουσικής και να την προσεγγίζουν με έναν σεβασμό, η οποία αγγίζει τα όρια ιερής λατρείας σε αυτό που δημιουργούν. Αναζητήσεις με τόσο έντονο το στοιχείο της λατρείας, οι οποίες τελικά τους οδήγησαν στη Ρώμη, στον ιερό ναό "St. Peter's Basilica".
Το Βατικανό δεν μπορούσε να κάνει τίποτα άλλο παρά να τους υποδεχτεί...






 Χώρος άβατο για πολλούς, χώρος λατρείας για άλλους, χώρος αδιάφορος για κάποιους, εν τέλει όμως χώρος τέλειας ακουστικής και αισθητικής για τη μουσική τους...


Υ.Γ.: Ίσως η φωνή της Rachel Zeffira, ίσως ο πνευματικός χώρος του ναού, συνειρμικά οδήγησαν τις σκέψεις στους Broadcast και στην αγγελική φωνή της Trish Keenan...

Δεν υπάρχουν σχόλια: