Soap&Skin - Sugarbread

ο φόβος αδημονεί να τον συναντήσεις

High

Επικίνδυνα εθιστικά, white trash σκουπίδια,
με πείθουν να πατάω το replay, ενοχικά.

Υ.Γ. ενώ συνεχίζει να γυροφέρνει στο μυαλό μου αυτό ...

Pittura Infamante

απεικόνιση Pittura Infamante, του Andrea del Sarto

Υπήρχε μια εποχή κατά την οποία, όταν ο Νομοθέτης δεν είχε τη διορατικότητα
να προβλέψει την ποινική απαξία
μιας κοινωνικά κατακριτέας πράξης,
αναλάμβανε πάραυτα η Πολιτεία.
Και η τιμωρία επέρχονταν με τη μορφή της δημόσιας διαπόμπευσης.



Ταπεινωτικές απεικονίσεις,
ευδιάκριτες σε δημόσια θέα,
όσων συμμετείχαν σε κοινωνικά κατακριτέες συμπεριφορές. Αρκούσε.







Εκκωφαντική η πλήρης απουσία άσκησης βίας, σωματικής ή ψυχολογικής.
Γιατί τότε, ουδέν υπέρτερο από το όνειδος· την ντροπή· την ατίμωση.
Μέχρι που αυτές τις αρχές, οι πολίτες αποφάσισαν να τις υποβαθμίσουν.
Και άρχισαν να εκλαμβάνουν τις απεικονίσεις ως μια ακόμη μορφή Τέχνης.
Τότε εγκαταλείφθηκε συλλήβδην ετούτη η Τιμωρία.
Και μένεις πλέον εσύ να αναρωτιέσαι, γιατί επιμένουμε
στον χαρακτηρισμό εκείνων των εποχών, ως βάρβαρων.

Mechanimal

Βάλσαμο σε όλα εκείνα
τα αισθήματα ντροπής,
που σου δημιουργούν
οι εικόνες των ημερών.

Die World

 

 

  THE END (of the world)

Trouble Town

Κάποτε ένιωθες να σε πνίγει η μικρή αυτή πόλη.
Δεν είχες άλλωστε επιλογή, ήσουν μόλις 18.
Έπρεπε να φύγεις, το όφειλες στον ίδιο σου τον εαυτό.
Σκεφτόσουν όμως ότι, ίσως κάποτε, καταφέρεις
να νικήσεις αυτό το συναίσθημα και την αγαπήσεις· ξανά.

The Legendary Lightness

κινήσεις ομόκεντρες,
σε μια και μοναδική χαρακιά.
η οποία αρνείται να ιαθεί.













Vélorution

Trailer Trash Tracys - Engelhardt's Arizona

     Άσκηση Υπνωτισμού για το μεσημέρι.            






















  

Lost In The Trees

Τα τρομακτικά, απαίσια, στενάχωρα,
αναγκαία, λυτρωτικά ξεκαθαρίσματα
της χρονιάς που πέρασε.

Οι υπαρξιακές εμμονές απ' τις οποίες
δε ξεφεύγω ποτέ.

Η ζωή μου που γύρισε ανάποδα,
εντελώς.

Nick Cave & The Bad Seeds - We No Who U R

κάποιες σταθερές αποτυγχάνουν
να σε απογοητεύσουν·
αφήνουν κενή μια ακόμη σελίδα
στο μαύρο τούτο ημερολόγιο.














p.s. 1: a previous visit

p.s. 2: σκηνοθέτης του ως άνω πονήματος, ο Gaspar Noé